Integratie en
ontwikkelingshulp: twee handen op één buik
De integratie van migranten in Nederland
hangt duidelijk af van de mate waarin ze hun thuisland kunnen steunen op
financieel en sociaal gebied. Integratie hangt zodoende nauw samen met
ontwikkelingshulp en daar zou het migratiebeleid meer op ingericht
moeten worden. Dit pleidooi hield prof. dr. Valentina Mazzucato aan de
Universiteit Maastricht, in haar oratie getiteld ‘Bridging boundaries:
Transnationalism and migrants’ lives in a globalizing World’. Hiermee
aanvaardde ze haar leerstoel ‘Globalization and Development’ aan de
Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschappen officieel.
Valentina Mazzucato doet al jaren onderzoek naar migranten uit Afrika.
Ze kijkt niet alleen naar hoe het hen vergaat in Nederland, maar ook
naar de ‘achterblijvers’. Veel migranten uit bijvoorbeeld Ghana laten
hun kinderen achter bij familie, in de hoop dat deze snel naar Nederland
kunnen nakomen. Dat is in het huidige migratiebeleid echter steeds
lastiger. “Als er problemen met de opvoeding van hun kinderen in Ghana
zijn, functioneren Ghanezen in Nederland ook niet goed. Ze krijgen
psychische problemen en integreren niet”, aldus Mazzucato.
Omdat migranten met één been in hun thuisland staan en met het andere in
Nederland, heeft hun reilen en zeilen hier, rechtstreeks invloed op
‘daar’. Dat blijkt alleen al uit het feit dat een derde van het inkomen
in de vorm van goederen of geld naar Afrika wordt gestuurd. Wanneer het
echter niet goed gaat met de migrant in Nederland, nemen de donaties
vanuit Afrika naar de migrant toe, wat een zware last kan zijn voor het
thuisland.
Mazzucato pleit voor een overheidsbeleid dat migranten beter steunt bij
deze ‘dubbele loyaliteit’. “Bevorder de integratie bijvoorbeeld door
gezinnen sneller te laten herenigen dan nu, of het op en neer reizen van
ouders naar hun achtergebleven kinderen te vergemakkelijken. Mensen
migreren nu eenmaal, dat is een feit. En ze houden nauwe banden met hun
thuisland. Houd daar rekening mee in je beleid.”
Overigens komen migranten steeds minder vaak uit landen waarmee in het
verleden koloniale banden bestonden, en zijn ze vaker hoger opgeleid. Ze
laten zich leiden door de vraag waar de leefomstandigheden en economie
hen kansen bieden. Dat betekent dat ze sneller geneigd zijn te
vertrekken naar landen waar bijvoorbeeld hun diploma’s makkelijker
geaccepteerd worden. Mazzucato pleit voor onderzoek naar en beleid voor
deze nieuwe migrantengroepen.
Meer informatie
Meer over integratie vindt u op:
integratie.startpagina.nl